Thursday, November 23, 2017

நின்று போன உதிரம்

அவளை லிங்கம்மா என்றுதான்
அழைப்போம்.
சிறிது மனநலம் குன்றியவள்
அதனால்தான் எல்லோருக்கும்
அவள் ஆகிப்போனாள் .
கொடுத்தால் தின்பாள்
விரட்டினால் வீதிவழியே அலைவாள்
பழைய துணிகளைக் கொடுத்தால்
பொட்டலமாக்கி
வயிற்றோடு சேர்த்துக் கட்டி
சேலையால் மூடிக்கொள்வாள்.
"எப்படிப் போறா பாரு
நிறை மாசக் காரி மாதிரி"
இப்படித்தான் ஊரே பேசும்.
கண்மாய்க் கரையோரமிருந்த
வேப்பமரம்தான் அவளுக்கு எல்லாமே.
எப்போதாவது காக்காய்க் குளியல்
போடுவாள் போலும்.
அன்று வேறு பழைய துணி மாற்றியிருப்பாள்.
ஒருநாள் காலையில்
ஊரே திரண்டு அந்த வேப்பமரத்தின்
முன்னால் நின்று கொண்டிருந்தது.
லிங்கம்மா நிறைமாதக் கர்ப்பிணி போலவே
வயிறு பெருத்து தொங்கிக் கொண்டிருந்தாள்.
கழுத்தை இறுக்கிய சேலையை அறுத்து
கீழே கிடத்திவிட்டு
வயிற்றில் கட்டியிருந்த பொட்டலத்தை
அவிழ்த்து எறிவதற்காக
சேலையை விலக்கினார்கள்
பொட்டலம் அங்கு இல்லை.
மரத்தின் மீதிருந்த காக்கைகள்
கா..கா..வென கரைந்து கொண்டிருந்தன.
- உழவன்

Sunday, October 15, 2017

இழப்பு

எல்லாம் முடிந்தது. அம்மா (பாட்டி) தன் மூச்சை நிறுத்தி மூன்று நாட்கள் ஆகிவிட்டன.

எண்பது வயதைத் தாண்டி, எல்லா வாழ்வையும் வாழ்ந்து பார்த்தவள்தான் எனினும் கடைசி இரண்டு வருடங்கள் ஒரே படுக்கையில் வாடிவிட்டாள் .

பேருந்து நிலையத்தில் இந்த ஊருக்குப் போக எந்தப் பேருந்தில் போகவேண்டும் என அருகில் இருந்தவர்களிடம் கேட்டுக் கேட்டுப் போனவள், இந்தக் கூச்சத்திலிருந்து விடுபட, என்னைப் பள்ளிக்கு அனுப்பி எனக்காகக் காத்திருந்தவள். எனக்கு எழுதப் படிக்கத் தெரிந்தவுடன், நான் மூன்றாம் வகுப்பு படித்தபோதே எனக்கு நாற்பது ரூபாயில் வாட்ச் வாங்கிக் கொடுத்து, இனி நான் யாரிடமும் நேரம் கேட்கத் தேவையில்லை; பேருந்தின் போர்டு படித்துச் சொல்ல யாரையும் நாடவேண்டியதில்லை என பூரித்துச் சொன்னவள்.

இந்த ஆறடி உயரத்தின் ஆட்காட்டி விரலைப் பிடித்துக் கொண்டுதான் இந்த உலகைக் காண ஆரம்பித்தேன்.

அவளது தியாகம் இன்னமும் மனசைப் பிசைந்து கொண்டேயிருக்கிறது. அவளை நினைக்கும்போதெல்லாம் அழுகை இன்னமும் வெடித்துக் கிளம்பிக்கொண்டே இருக்கிறது. மருத்துவரால் கைவிரிக்கப்பட்ட புதன் மாலையிலிருந்து அவளின் கடைசி நிமிடங்கள் ஒவ்வொன்றாய்க் குறைய ஆரம்பித்தன.

தலைமாட்டில் அமர்ந்துகொண்டு அம்மா அம்மா என அழுதுகொண்டு, வாயைப் பிரித்து கொஞ்சம் பாலை ஊற்றுவதெல்லாம் வரமா இல்லை சாபமா எனத் தெரியவில்லை.

இவர்கள் இல்லையென்றால் நான் இல்லை என்கிற இடத்தில் மூன்று பேர் இருந்தார்கள். இப்போது அதில் ஒருவர் இல்லை.

மரணம் எல்லோருக்கும் பொதுவானதுதான் என்றாலும், ஆண்டு அனுபவித்தே வாழ்ந்து மறைந்திருக்கிறாள் என்பதே ஒரேயொரு ஆறுதல்.

மறைவு: 13.10.2017 வெள்ளி அதிகாலை 1.45

Friday, July 21, 2017

ஆண்பால் - பெண்பால் - தாய்ப்பால்

குழந்தைக்குப் பாலூட்டிக் கொண்டே, பல்பொருள் அங்காடியில் தனக்கான பொருட்களை எடுத்துக் கூடையில் போட்டுக்கொண்டு நடந்து செல்லும் பெண்மணியை எங்கேனும் பார்த்திருக்கிறீர்களா? மேற்கத்தியக் கலாச்சாரம் நம் கலாச்சாரத்தைவிட முற்றிலும் வேறுபட்டது. அது நமக்கு ஒத்துவராது என்றுதானே நாம் இன்னமும் கூறிக்கொண்டிருக்கிறோம்.

இங்கிருக்கும் பெண்கள் எப்போதும்  தன் உடையைச் சரிசெய்துகொண்டே இருப்பதைப் பார்த்ததேயில்லை. தன் உடலில் அங்கு தெரியக் கூடாது; இங்கு தெரியக்கூடாது என்று அதை மறைப்பதிலேயே தன் முழுக்கவனத்தையும் நாள்முழுக்க செலுத்துவதுமில்லை. அவர்கள் அவர்களாக வாழ்கிறார்கள். அவர்களுக்கான உடையை அவர்களே முடிவு செய்கிறார்கள். இங்கிருக்கும் யாரும் அதனைக் குறுகுறுவெனப் பார்ப்பதுமில்லை. இன்னும் சொல்லப்போனால், இங்கிருக்கும் வீதிகளிலும், பூங்காக்களிலும் நான் எல்லாவற்றையும் பார்த்திருக்கிறேன். புணர்தலைத் தவிர.

இவை எல்லாவற்றையும் விட்டுவிடுவோம். இப்போது முதல் பத்தியின் முதல் வரிக்கு வாருங்கள். ஒரு மிகப் பெரிய பல்பொருள் அங்காடியில், டிராலியைத் தள்ளிக்கொண்டு தனக்கான பொருட்களை எடுத்துக் போட்டுக்கொண்டே வருகிறார்  ஒரு பெண். தன் மார்பில் தொட்டில் போன்று கட்டப்பட்ட ஒரு துணிக்குள்ளிருக்கும் கைக்குழந்தை  அன்னையின் திறந்த மார்பில் பால்
குடித்துக் கொண்டிருக்கிறது. போகிறவர் வருகிறவர் என யாரும் இதனை வேடிக்கை பார்க்கவில்லை. அவரவர் அவரவர் வேலையை மட்டும் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இது எவ்வளவு பெரிய உயர்ந்த குணம். ஒரு சமூகத்தின் மேல் எவ்வளவு நம்பிக்கை இருந்திருந்தால் ஒரு பெண்ணால் இதுபோன்று பொதுவெளியில் குழந்தைக்குப் பாலூட்டமுடியும். இப்போதுதான் நாம் சானிட்டரி நாப்கினைப் பற்றியே பேச ஆரம்பித்திருக்கிறோம். இன்னும் நாம் வளரவேண்டிய உயரம் எவ்வளவோ இருக்கிறது.

இந்த விஷயத்தில் இச்சமூகம் நம்மைவிட எவ்வளவோ உயர்ந்ததாகவே இருக்கிறது. இங்கிருக்கும் அனைவரும் ஆண்கள், பெண்கள் என்கிற வேறுபாடின்றி அனைவரும் புகை பிடிக்கிறார்கள்; மது அருந்துகிறார்கள். இருந்துவிட்டுப் போகட்டும். இவை எல்லாவற்றையும் தாண்டி நாம் இவர்களிடம்  கற்க வேண்டியதும் நிறைய இருக்கிறது.

#இங்கிலாந்து_பயணம்

Tuesday, July 18, 2017

உச்

இங்குதான்
அரசுப் பள்ளியில் மகளைச் சேர்த்த
பணக்காரன்
அதிசயமாய்ப் பார்க்கப்படுகிறார்.

இங்குதான்
கையூட்டு வாங்காத காவலர்
அதிசயமாய்ப் பார்க்கப்படுகிறார்.

இங்குதான்
சைக்கிளில் வரும் அரசியல்வாதி
அதிசயமாய்ப் பார்க்கப்படுகிறார்.

இங்குதான்
தலைக்கு டை அடிக்காத சினிமா நட்சத்திரம்
அதிசயமாய்ப் பார்க்கப்படுகிறார்.

அப்படியெனில்
இங்குதானே
மதுவுக்கெதிராகப் போராடியவளின் கை முறிக்கப்படும் .

அப்படியெனில்
இங்குதானே
உரிமைகளுக்காகப் போராடியவனுக்குத் தண்ணீர் கொடுத்தவர்களின் குடிசைகள் கொழுத்தப்படும்.

அப்படியெனில்
இங்குதானே
வீதிவீதியாய்ச் சென்று
விவசாயம் காக்க அழைப்புவிடுத்தவளின்
குரல்வளை நெறிக்கப்படும்.

அப்படியெனில்
இங்குதானே
மெழுகுவர்த்தி ஏந்தியவனின் கைகள்
பின்புறமாய் இறுகக் கட்டப்படும் .

இதுதெரியாது
அவ்வப்போது உச் மட்டும் கொட்டிக்கொள்கிறோம்.

- உழவன்

Wednesday, July 12, 2017

ரிமோட் உங்கள் கையில்தான் இருக்கிறது!

ரிமோட் உங்கள் கையில்தான் இருக்கிறது!
வகை: கட்டுரை

நம் வாழ்வியலில் கேளிக்கைகைகள் எப்போதும் இருந்துகொண்டுதான் இருக்கின்றன. கேளிக்கைகளுக்கும் கொண்டாட்டங்களுக்கும் ஒருபோதும் பஞ்சம் இருந்ததில்லை. இவைகள் ஒவ்வொரு காலகட்டத்திலும்  வேண்டுமானால் வேறுபட்டிருக்கலாம். சுமார் 25 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் ரெக்கார்டு டான்ஸ், பாவைக்கூத்து, சர்க்கஸ் இப்படி ஒரு சிறு குழுவினர் கிராமம் கிராமமாகச் சென்று மக்களுக்களைப் பொழுது போக்குவர். பெரும்பாலும் இக்குழுவில் ஒரே குடும்பத்தைச் சார்ந்தவர் இருப்பர்.

இவர்களின் இடத்தைத் தொலைக்காட்சிகள் பிடிக்கத் தொடங்கின. தொலைக்காட்சிகள் கொடுத்த பொழுதுபோக்கு நிகழ்ச்சிகள் பாவைக்கூத்து போன்ற நிகழ்ச்சிகளைக் காட்டிலும் முற்றிலும் வேறுபட்டதாக இருந்தன. மக்கள் கிராமிய பொழுதுபோக்கு நிகழ்ச்சிகளை விட்டுவிட்டு தொலைகாட்சி முன்னரே அமர்ந்தனர். இது ஒரு பரிணாமம்.

இப்படி அறிவியல் வளர வளர நம் வாழ்க்கையின் பொழுதுபோக்கு அம்சங்கள் அனைத்தும் மாறிக்கொண்டேதான் இருக்கின்றன. மாறிக்கொண்டுதான் இருக்கும். இதனுடைய ஒரு நீட்சியாகத்தான் நான் "பிக் பாஸ்" நிகழ்ச்சியையும் பார்க்கிறேன். இரண்டரை மாதங்களாக எந்த தொலைக்காட்சியும் பார்க்கவில்லை. முகநூல், டிவிட்டர் போன்ற சமூக வலைத்தளங்கள் மூலமாகத்தான் தமிழகத்தின் நிகழ்வுகளை கொஞ்சமேனும் அறிந்து கொண்டிருக்கிறேன்.

எல்லோரும் எப்போதும் இந்த நிகழ்ச்சியைப் பற்றியே பேசுகிறார்களே, அப்படி என்னதான் இருக்கிறது என்கிற கேள்வி என்னிடம் இருந்துகொண்டே இருந்தது. எப்படியாவது ஒருநாள் ஹாட் ஸ்டாரில் பார்த்துவிடவேண்டும் என்கிற எண்ணம் நேற்று நிறைவடைந்தது. எனக்குப் பிடித்திருந்தது.

ஹோட்டலுக்குச் சாப்பிடப் போனால் கூட, அங்கு குழந்தைகள் விளையாடும் வண்ணம் சில விளையாட்டுப் பொருட்களை அங்கு வைத்துள்ளார்கள். சாப்பிடப்போகும் இடத்தில் விளையாட்டு எதற்கு? தொலைக்காட்சிப்பெட்டி இல்லாத ஹோட்டல்கள் இருக்கிறதா? ஏனென்றால் நமக்கு கேளிக்கைகள் தேவைப்படுகிறது. நம்மை நாம் கவனிப்பதைவிட, நாம் நம்மைச் சுற்றிலும் என்ன நடக்கிறது என்றே தெரிந்துகொள்ளவே ஆசைப்படுகிறோம். நமக்கு ஏதாவது ஒன்று  தேவைப்பட்டுக்கொண்டே இருக்கிறது. அதனால்தான் போட்டி போட்டுக்கொண்டு உங்களுக்கு எதையாவது தந்துவிடவேண்டும் என்று எல்லோரும் ஓடிக்கொண்டு இருக்கிறார்கள். வார இதழின் நடுப்பக்கம் வேறுவிதமாக இருக்கவேண்டும் என்று விரும்புகிறீர்கள். இல்லையென்றால் நீங்கள் விரும்ப வைக்கப்படுகிறீர்கள்.

நான் பிக் பாஸ் நிகழ்ச்சியைப் பார்த்தபோது எல்லோரும் ஜாலியாக இருந்தார்கள். கமலின் விருமாண்டி கெட்டப் போட்டு, பாடலுக்கு ஒவ்வொருவராக ஆடினார்கள். ஓவியா ஆடும்போது அவரின் வேட்டி கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அவிழ்ந்துகொண்டே வந்தது. அருகில் இருந்தவர்கள் வேட்டி வேட்டி என்று சொன்னதை அவர் அறிந்திருக்கவில்லை. ஆடிமுடிக்கும்போதுதான் பார்த்தார். வேட்டியைப் பிடித்துக்கொண்டே "எல்லோரும் பார்த்தாச்சா?" என்று சிரித்துக்கொண்டே கேட்டார். எல்லோரின் முன்னிலையும் ஒரு பெண் இப்படிக் கேட்கிறாரென்றால், அவருக்கு எவ்வளவு மெச்சூரிட்டி வேண்டும். இது ஆண் ; இது பெண். ஆணுக்கு உடல் அமைப்பு எப்படியோ அப்படி ஆணுக்கும், பெண்ணுக்கு உடல் அமைப்பு எப்படியோ அப்படிப் பெண்ணுக்கும் இருக்கிறது என்கிற புரிதல் இருக்கிற யாவருக்கும் இது ஒரு பெரிய விசயமாகத் தெரியாது. உடல் பற்றிய புரிதல் இருந்தாலே பெண்களுக்கு எதிராக நடைபெறும் குற்றங்கள் குறைந்துவிடும் என்றே தோன்றுகிறது. சேரி பிஹேவியர் என்று காயத்ரி சொன்னதாக ஒரு விவாதம் போய்க்கொண்டிருக்கிறது. இது கண்டிப்பாகக் கண்டிக்கக் கூடியது.

புறங்கூறுதல் என்பது நேற்று இன்றா வந்தது. இது தொன்றுதொட்டு நம்மிடையே இருக்கும் ஒரு பழக்கம். இது நல்ல பழக்கமா இல்லை கெட்ட பழக்கமா என்பதை அப்புறம் பார்த்துக் கொள்ளலாம். நாம் அலுவலகத்தில் பேசாத புறணியா. இதைத்தான் இந்த  நிகழ்ச்சியில் எல்லோரும் செய்துகொண்டிருக்கிறார்கள். அப்படி என்ன சமுதாயச் சீர்கேடு, வேறு எந்த நிகழ்ச்சியிலும் இல்லாமல் இதில் இருக்கிறது என்று, அந்த நிகழ்ச்சியை மோசம் என்று சொல்கிறார்கள் என்று தெரியவில்லை. இதைப்பற்றி ஒரு விவாதம், காவல்துறையில் ஒரு புகார். இதெல்லாம் எதற்கென்றே தெரியவில்லை. உங்கள் கூச்சலால் கிரிக்கெட்டிலிருந்து சியர் கேர்ள்ஸைத் தூக்கமுடிந்ததா ? கிரிக்கெட் பார்க்காமலா  இருக்கிறீர்கள்?

நீங்கள் மறந்துபோன ஒன்றைமட்டும் உங்களுக்கு ஞாபகப்படுத்த விரும்புகிறேன். "ரிமோட் உங்கள் கையில்தான் இருக்கிறது".

இடம்: இங்கிலாந்து
நாள்: 12 ஜூலை 2017 ; இரவு 11.12